Guliwer StaŁ SiĘ MŁodym ChŁopiecem

   Cyrk to Chapiteau,
   A czasem psy szczekają!
   Niedługo będzie jak w raju
   Uczyńmy świat pięknym..
   Łada dziękuję -
   Cherubiny lśnią złotem!
   Chłopiec pięknie śpiewał, a jego głos stał się dziecinny. Bardzo głośny i przenikliwy.
   Wicehrabina zaćwierkała:
   - Jedz zdrowo! I to jest fajne!
   Młody kapitan syknął:
   Śpiewam, śpiewam i zabiję wszystkie demony!
   Dziewczyna zaśpiewała także:
   Jesteśmy dumnymi dziewczynami Svaroga,
   Dzielni, dzielni wojownicy...
   Służymy wiernie, jesteśmy w Imieniu Rodziny,
   Niech dziadkowie i ojcowie będą dumni!
   Bóg Svarog i umysł ludzi,
   Uszczęśliwiać świat...
   Nie zostaniemy pokonani, uwierz złoczyńcy,
   To nasza praca i dzieło!
   Guliwer gwizdnął i zauważył z miłością w głosie:
   - Świetna piosenka!
   Wicehrabina skinęła głową i zaćwierkała:
   - Tak, na tym polega piękno. Co jesz, żeby śpiewać.
   Chłopak i dziewczyna szli dalej. Ich dziecięce stópki tupiły z wielką pewnością siebie. I bez wątpienia potrafili bardzo pięknie śpiewać.
   Dzieci wydają się być wszystkim. A to taki wspaniały świat. Nawet jeśli jest w nim niewolnictwo.
   Guliwer śpiewał z zachwytem:
   Wszyscy ludzie na tej samej planecie
   Trzeba umieć żyć w zgodzie...
   Dzieci zawsze muszą się śmiać
   I żyj w spokojnym świecie
   Dzieci muszą się śmiać!
   Dzieci muszą się śmiać!
   Dzieci muszą się śmiać!
   I żyj w spokojnym świecie!
 
   I tak szli, szli i jeszcze raz szli...
   W końcu nadszedł wieczór. A kolumna z schwytanymi dziećmi została zbudowana na obiad.
   Dostali jakąś warunkowo jadalną zupę i więcej ciastek z mlekiem. Niewolnicy jedli. I chętnie zasnął.
   Rzeczywiście, po ciężkim dniu marszu, potrzebowali odpoczynku.
   Guliwer również pociągnął nosem i miał cudowne sny.
   W którym śpiewały półnagie dziewczęta;
   Wszechświat został rozdarty
   Gwiazdy wyblakły, katastrofa-śmierć!
   Szlochając, jęcząc w mękach piekielnej odległości,
   A dla tych, którzy przeżyli: tylko wstyd znosić!
   Jak Bóg - rządzący wszystkimi prawami,
   Zapominając o sumieniu i odrzucając honor!
   Rasa obcych przynosi nowy świat,
   Rzucił nam wyzwanie - olśniewająca wiadomość!
   . ROZDZIAŁ 2 .
   Chłopiec okrętowy, w którego przemienił się Guliwer, pływał na pięknej i bardzo eleganckiej brygantynie. Jej żagle były bardzo jaskrawo kolorowe, z cudownymi, wspaniałymi rysunkami w postaci kwiatów, motyli i ważek, a także dziewcząt z mieczami.
   I to było bardzo zgodne z załogą. Tutaj też były wyłącznie dziewczyny. I były prawie nagie, tylko piersi i biodra były pokryte sznurkami biżuterii. A skóra jest opalona, błyszcząca, jak posągi z brązu.
   Piratki biły gołymi, bardzo wdzięcznymi i uwodzicielskimi nogami.
   I śpiewali:
   Jesteśmy biedni, jesteśmy biedni, piraci,
   Bardzo, bardzo, bardzo przepraszamy
   Nie unikaj dziewcząt, które znają zemstę,
   Ale dlatego, że nie zaszczepili w nas moralności!
   Piraci nie potrzebują nauki
   I jasne jest, dlaczego...
   Mamy nogi i ręce
   A głowa nie dla nas!
   A potem pojawił się galion, dziewczyna na górze zauważyła go pierwsza. Zeskoczyła, błyskając bosymi, okrągłymi obcasami.